ପତ୍ରଝଡା
ପତ୍ରଝଡା
*****
ନିୟତୀର ସୂଚୀପତ୍ର,
ଅସହ୍ୟ ତାରତମ୍ୟର
ନିଷ୍ଠୁର ପ୍ରତିଫଳନ,
ସମ୍ଭାବନାର ଏକ
ସୁନ୍ଦର ଜୀବନ!
ହେଲେ ବସା ବାନ୍ଧିଥିବା
ପକ୍ଷୀସବୁ ଭୁଲି ଯାନ୍ତି
ସାକାର କରିଥିବା
ଅତୀତର ସବୁ ସ୍ବପ୍ନ,
ମନେ ବି ପକାଏନି
ଏହି ବୃକ୍ଷ ତଳେ କେତେ
ଶୀତଳତା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା
ବିଗତ ଗ୍ରୀଷ୍ମର ମଧ୍ୟାହ୍ନ!
କହିଦେ କାଳିଆ ଥରେ
କାଳିଆରେ, ଜନ୍ମ ବେଦୀରେ କଥାଦେଇଥିଲୁ ମାଉସୀ ମା କୁ ତୋରେ, ସବୁ ନିତୀକାନ୍ତି ଛାଡି ତା ପାଖକୁ ଆସିବୁ ବର୍ଷକେ ଥରେ | କାହିଁ କେତେଦିନ ବିଗତ ହୋଇଛି ହିସାବ ନାହିଁ ତାହାର, ପାଳୁଛୁ ନିରନ୍ତେ ଦିଆ କଥାକୁ ତୁ ନାହଁ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ତାର| ଜନ୍ମ ବେଦୀ କଥା ମନେତୁ ରଖିଛୁ ଭୁଲିନୁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ତୋର , ବର୍ଷକୁ ଥରେ ତୋ ଲିଳାଖେଳାରେ ହସେ ତୋ ମାଉସୀ ଘର| ହସେ ତୋ ମାଉସୀ, ହସନ୍ତି ପଡୋଶୀ, ଉଲ୍ଲାସେ ନଗରବାସୀ, ଗର୍ବରେ କୁହନ୍ତି କାଳିଆ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ ଆସି| ହେଲେରେ କାଳିଆ, କାହିଁକି କେଜାଣି ମନ ମୋ ବୁଝୁନି ଜମା, ଦୂର ସହରକୁ ଯାଇଛି ମୋ କୁନା ହୋଇନାହିଁ ଘର ମନା| ପେଟ ଚାଖଣ୍ଡକ ଭରଣ ପାଇଁ ସେ ଯାଇଥିଲା ବିଦେଶକୁ, ସେବେ ଠୁଁ ଚାହିଁଛି ଆସିବ କେବେ ସେ ମୋ ଭଙ୍ଗା କୁଡିଆକୁ | ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି ତା ଷଠି ଘର ଚାଟଶାଳୀ ଓ ତା ସାଥି, ତା ଚଲାବାଟ ତା ଅଳି ଅଝଟ ସବୁ ପାଲଟିଛି ସ୍ମୃତି| କିଏ କହେ ସିଏ ବଡ ବାବୁ ଏବେ ଆଗେ ପିଛେ ତାର ଲୋକ , ଅଜସ୍ର ଦାୟିତ୍ବ ତା କାନ୍ଧ ଉପରେ ତେଣୁ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ ମନସ୍କ | ମା ମାଟି ପାଇଁ ସେ ଅଟେ ମହାନ ପ୍ରତି ଜନ ଏଠି ଝୁରେ, ତଥାପି ମୋ କୁନା ଆସୁନି କାହିଁକି କହିଦେ କାଳିଆ ଥରେ|
Comments
Post a Comment